โตเกียวคนเดียว เที่ยวแบบโง่ๆ EP.2 ญี่ปุ่นออริจินัลมั้ยล่ะมึง!

ความเดิมตอนที่แล้ว : ออกจากนาริตะ วุ่นวายกับตม.และรถไฟเข้าเมือง เจออากาศหนาวพร้อมกับฝน เจอโรงแรมแล้วแต่ยังไม่ได้เช็คอิน ต้องออกไปตามหาตั๋วมิวเซี่ยม GHIBLI กับ มิวเซี่ยมโดราเอม่อน ที่ร้านLAWSON ก่อนไม่งั้นแพลนทริปทัั้งหมดไม่ได้ 

ฝนปรอยๆ ตกลงมาไม่ขาดสาย แม้จะไม่ได้กระหน่ำแต่มันผสมกับอากาศหนาวก็ยิ่งทำให้สั่นเข้าไปใหญ่ ตัดสินใจเดินออกจากโฮสเทลทั้งๆที่ไม่มีร่มแล้วก็ลืมถามเค้าด้วย ซึ่งก็เลือกเดินฝ่ามาจากคิดว่าจะไปตั้งต้นที่วัดอาซากุสะก่อนเพราะอยู่ใกล้โฮสเทลมากที่สุด เดินไปไม่ใกล้ไม่ไกลก็เจอวัดแล้ว นึกว่าทัวร์จีนลงเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แต่เปล่าเลยจ้า มีแต่สำเนียงเสียงไทยที่คุ้นหูทั้งนั้น เราเดินเลี่ยงออกมาเพราะคนเยอะและคิดว่ามีเวลาอีกหลายวันที่จะมาเข้าวัดเพราะอยู่ใกล้แค่นี้เอง เลยเลือกถ่ายบางมุมก็พอ ที่วัดมีขนมญี่ปุ่นขายเต็มไปหมด คนไทยก็ลองชิมกันเต็มไปหมด เราด้วยความที่ไม่ชอบเบียดเสียดกับใครขอบายดีกว่า

20150122_111119_1

20150122_111256_1

มุ่งหน้าหาร้าน LAWSON ที่คนเค้าบอกกันว่าหาง่ายพอๆกับหาร้านเซเว่น ซึ่งเราเดินนานมากกว่าจะหาเจอใช้เวลาประมาณชั่วโมงนึง พึ่งกูเกิ้ลแมปก็พาไปเจอร้าน100 LAWSON ซึ่งเป็นคนละร้านกับร้าน LAWSON ที่มีตู้ขายตั๋วสองมิวเซี่ยมที่หมายปอง หลังจากวนอยู่นานในที่สุดก็เจอ มันตั้งอยู่ซอยตรงข้ามโฮสเทลเอง โง่อยู่นาน ทำไมตอนเดินทีแรกไม่มองไม่รู้

16377605-okayama-japan--april-22-customers-visit-lawson-station-store-on-april-22-2012-in-okayama-japan-lawso  lawson_711

สุดท้ายเดินเข้าไปหาตู้ loppi machines ซึ่งเป็นตู้ขายตั๋วอัตโนมัติภาษาญี่ปุ่นล้วนๆ โชคดีที่ปริ๊นท์วิธีจองภาษาไทยมาอย่างละเอียดยิบ แต่พอกดจองไปทั้งสองพิพิธภัณฑ์มันดันจองไม่ได้ เราเลยเรียกพนักงานหนุ่มญี่ปุ่นหน้าประมาณไผ่ฮอร์โมนมาช่วยกดจอง ซึ่งน้องมากดจองให้ทีละวัน เช็คทีละรอบ ยืนกดตั้งนานแต่สรุปว่าตั๋วทั้งสองมิวเซียมเต็มทุกวัน ทุกรอบ และคิวยาวไปจนถึงเดือนหน้า……โคร๊มมมมมแพลนที่วางไว้ทั้งหมดพังแบบเละเทะ โธ่อุตส่าห์เดินหาร้านจองตั๋วตั้งนาน สุดท้ายเลยไปนั่งพักหลบฝนและลมหนาวกินข้าวเทมปุระ พักให้ขาหายปวดพร้อมกับวางแผนใหม่ทั้งหมดแบบเร่งด่วน !

27625030_500_500

เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงแพลนใหม่ที่ถูกวางไว้คือ การไปดูละครเวที The Lion King MUSICAL โปรดักชั่นเดียวกับดิสนีย์บรอดเวย์แต่เล่นเป็นภาษาญี่ปุ่น แต่ไม่มีปัญหาเรื่องดูไม่รู้เรื่องเพราะก่อนหน้านี้ดูเวอร์ชั่นการ์ตูนและฟังเพลงเวอร์ชั่นบรอดเวย์มาจนจำได้แล้วว่าตอนไหนคืออะไร มีขึ้นซับENG ให้ด้วย … The Lion King MUSICAL แสดงที่โรงละครโฟร์ซีซั่น หรือ Shiki Theatre Company ตามกูเกิ้ลแมปไปทั้งๆที่ยังไม่ได้บัตร ไปหาดาบหน้า หน้าโรงละคร ซึ่งสุดท้ายก็ได้รับความช่วยเหลือจากพนักงานบ๊อกซ์ออฟฟิศของโรงละครที่ช่วยให้ได้บัตรมาราคา 8,000 เยน ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพใดๆทั้งสิ้น โดยรวมโรงละครเล็กกว่ารัชดาลัย แคสทุกอย่างมาตรฐานเดียวกันหมด โปรดักชั่นอลังการ เพลงเพราะแม้จะเป็นภาษาญี่ปุ่น ซึ่ง The Lion King ของที่นี่เปิดแสดงติดต่อกันยาวนานกว่า 10 ปี ที่เป็นแบบนี้เพราะค่าลิขสิทธิ์แพงมาก เค้าเลยต้องเอาให้คุ้มที่สุด

10926204_10203288351001167_2028765750678460509_n

หลังละครเวทีจบก็เย็นแล้ว 4 โมงเย็น เดินออกมาหน้าโรงละคร…เห็นโตเกียวทาวเวอร์สูงมาแต่ไกล…แหมมาถึงขนาดนี้แล้วขอขึ้นโตเกียวทาวเวอร์ตามรอยหนัง ALWAYS หน่อยเถอะ…สองขาเลยเดินตามหอคอยนั้นไป โดยหารู้ไม่ว่าระยะทางมันประมาณเดินจากสยามไปสาวรีย์…เหนื่อยสิมึง เท้าพังก็งานนี้ พังจริงๆ เพราะมันเริ่มพองมีถุงน้ำแล้ว อยากจะถอดออกมาเอาเข็มเจาะ แต่ก็ทน…สุดท้ายก็ถึงจนได้

20150122_150946_1

 โตเกียวทาวเวอร์ สร้างลอกแบบมาจากหอไอเฟล แต่ก่อนมันเคยเป็นหอคอยที่สูงที่สุด คนทั้งญี่ปุ่นและนักท่องเที่ยวเห่อมาเยี่ยมเยือนไม่ขาดสาย จนกระทั่งมีโตเกียวสกายทรีมาล้มแชมป์ ทำให้มันกลายเป็นหอคอยที่ไม่ค่อยมีใครมาหาสักเท่าไหร่ เรามองว่า โตเกียวทาวเวอร์เป็นสัญลักษณ์ของความคลาสสิคในยุคที่ญี่ปุ่นก่อร่างสร้างตัว หลังจากแพ้สงคราม….

เห็นอย่างนี้ไม่ได้ใกล้กันเลย ต้องเดินผ่านหลังวัดไปอีก เริ่มปวดเท้าละ

เห็นอย่างนี้ไม่ได้ใกล้กันเลย ต้องเดินผ่านหลังวัดไปอีก เริ่มปวดเท้าละ

20150122_153208_1

ซื้อตั๋วแล้วขึ้นไปข้างบน เจ้าหน้าที่ประจำลิฟต์บรรยายเป็นภาษาญี่ปุ่น พอถึงจุดชมวิวก็เดินชมรอบๆ มีมุมหนึ่งที่ทำพื้นเป็นกระจกให้เราได้มองเห็นข้างล่างด้วย วิวโตเกียวบางมุมก็เละเทะเพราะไม่ได้จัดผังเมือง แต่บางมุมก็เป็นระเบียบเรียบร้อย รถไม่ติด รถไฟวิ่งตัดกันเหมือนเมืองของเล่น

10931728_10203288241758436_273273206626843074_n

20150122_154537_1

จากโตเกียวทาวเวอร์สามารถมองเห็นเกาะโอไดบะ ซึ่งในทริปนี้จะได้ไปเที่ยวที่นั่นด้วย นั่งพักขามองวิวอยู่นานแสนนาน เด็กญี่ปุ่นที่มาทัศนศึกษาที่นี่หัวเราะวิ่งเล่นกันสนุกสนาน ในมือหยิบมือถือเปิดกูเกิ้ลแมป หาสถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดเพราะถ้ากลับทางเดิมขาเริ่มไม่ไหวแล้ว จากนั้นก็กด HYPERDIA เลือกสถานีอีกครั้งก่อนจะลากสังขารกลับไปเช็คอินที่โฮสเทล

20150122_154627_1

20150122_153557_1

ภาพตัดมาที่โฮสเทล เช็คอินเสร็จเก็บของในที่นอนแคปซูลได้เวลา อาบน้ำนอน แต่เดี๋ยวก่อน…ปกติถ้าใครไปพักโฮสเทลไม่ว่าจะประเทศไหนก็ตาม ห้องน้ำจะเป็นห้องน้ำรวมแต่แบ่งเป็นห้องๆปิดมิดชิดใช่มั้ย??????? แต่ที่นี่ไม่ใช่ และเข้าใจแล้วว่าทำไมโฮสเทลที่นี่ต้องรับแต่ผู้ชาย โฮสเทลที่เราพักเป็นห้องน้ำรวมแบบญี่ปุ่นออริจินัลขนานแท้คือทุกคนต้องแก้ผ้าทุกชิ้น ไม่เว้นแม้แต่กางเกงใน เข้าไปนั่งอาบน้ำที่มีฝักบัวน้ำอุ่นให้ ซึ่งตามธรรมเนียมคือ อาบล้างตัวเสร็จแล้วก็ลงไปแช่ในอ่างน้ำร้อนที่เค้าเตรียมไว้ให้ ก่อนที่จะกลับมาอาบอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเราก็ไม่เคยแบบนี้มาก่อน ตอนแรกก็เขิน แต่พอเห็นคนอื่นเค้าอาบได้หน้าตาเฉยก็สลัดความอาย ไปดูไอ้ยุ่นแก้ผ้ากัน !!!!!!!!!!!! การได้แช่น้ำร้อนหลังเจออากาศเย็นมาทั้งวัน ฟินสุดๆๆๆ

    285033_110928162323291_STD

หลังจากอาบน้ำเสร็จยังพอมีเวลาเดินสำรวจย่านอาซากุสะและริมแม่น้ำโตเกียวยามค่ำคืน แม้จะหนาว ลมตีหน้าโบ้มๆ ก็ไม่หวั่น ทนได้ !!!!!!!! เดินเล่นเลยไปเรื่อยจนถึงตึกเบียร์อาซาฮี ที่ทำเป็นรูปฟองเบียร์สีทองบนยอดตึก คนโตเกียวบอกว่ามันคล้ายกับอุนจิมากกว่า เดินมาได้สักพักก็แวะเติมพลังด้วยราเมนญี่ปุ่นอิ่มก็เดินย่อยกลับเข้านอน…………จบวันแรก

20150122_205717_1

cats

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s