PIPPIN เมื่อมิวสิคัลบรอดเวย์กลายเป็นละครทีสิส(ฺB+)

PIPPIN (The Musical) ละครบรอดเวย์เรื่องเยี่ยมของ Stephen Schwartz and Roger O. Hirson ซึ่งปีที่ผ่านมาเพิ่งจะคว้ารางวัลโทนี่อวอร์ด สาขา Best Revival of a Musical โดยก่อนหน้านี้เคยได้ดู DVD บันทึกการแสดงเวอร์ชั่น ปี 1982 ที่แสดงที่โตรอนโตมาแล้ว ซึ่งPIPPIN ถือว่าเป็นมิวสิคัลที่ให้ข้อคิดหลายอย่างมากแทบจะในทุกฉาก 

มาในปีนี้นักศึกษา ศิลปะการแสดง ม.กรุงเทพฯ ได้หยิบมาทำเป็นละครสารนิพนธ์ ซึ่งเราก็มีโอกาสได้ไปชมมาด้วย เลยมาเขียนเล่าให้ฟังถึงความไม่ธรรมดาของละครเวทีเรื่องนี้ ในภาคแปลบทเป็นภาษาไทย

10445522_904044799621297_3495876144818200555_n

PIPPIN เป็นเรื่องราวของปิ๊ปปิน รัชทายาทแห่ง Charlemagne พ่อที่เป็นกษัตริย์ส่งไปเรียนและเพิ่งสำเร็จการศึกษา แต่เขาก็ค้นพบว่าตัวเขาเองมีความหมายและความพิเศษมากกว่าการเป็นบุคคลธรรมดาและพยายามค้นหาบางสิ่งบางอย่างมาเติมเต็มเพื่อชีวิตที่สมบูรณ์แบบ เขาลองเข้าร่วมสงครามเพื่อจะได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่ ลองลิ้มรสของเซ็กส์ การเมือง ชีวิตธรรมดาสามัญ

แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่จะเติมเต็มชีวิตที่พิเศษของเขาได้ ความสมบูรณ์แบบนั้นไม่มีอยู่จริง จนสุดท้ายเขาได้เรียนรู้บางสิ่งบางอย่างว่า ชีวิตของเขาไม่ได้พิเศษไปกว่าคนอื่นเลยและไม่อาจได้รับสิ่งที่เติมเต็มได้หากไม่รู้จักคำว่า ‘ความผูกพัน’ สิ่งที่ตามหาความหมายมาทั้งชีวิตมันไม่จำเป็นเท่ากับว่าสิ่งที่เรากำลังทำมีความสุข

โปรยเรื่องย่อมาอย่างรวบรัดแต่ระหว่างทางใน PIPPIN เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายแต่ละฉากมีการสอดแทรกทัศนคติมุมมอง หนทางให้เราเห็นสิ่งต่างๆ ซึ่งต้องยอมรับว่าบทภาคภาษาไทยแปลได้อย่างค่อนข้างดี โดยเฉพาะเพลง Corner of the sky แปลเรื่องที่เข้าใจยากของPIPPIN ทำให้คนดูรู้เรื่อง ภาษา-แปลเพลง เรียบเรียงเข้าใจได้ง่ายและสละสลวยด้วย

ทีนี้ลองหันมาดูโปรดักชั่นงานนักศึกษากันบ้าง จากที่เคยสัมผัสละครทีสิสของนักศึกษามหาวิทยาลัยมาหลายเรื่อง ต้องถือว่า PIPPIN มีความสมบูรณ์แบบมากในการนำเสนอ องค์ประกอบการจัดแสง เสียง เวที มูฟเมนท์การเข้าออกของนักแสดงที่ออกมาจากทุกทิศทางล้อมรอบกลุ่มผู้ชม ทำให้ได้ความใกล้ชิดมาก การวางรูปแบบสเตจ ใช้เวทีได้อย่างคุ้มค่าครบทุกพื้นที่ ตอนเปิดมาด้วยเพลง Magic to do ที่ทำออกมาได้อย่างน่าสนใจมากเหมือนนั่งดูละครเวทีของโปรดักชั่นมืออาชีพ ในส่วนของ Cast ต้องยอมรับว่าฝีมือน้องนักศึกษาเก่งกันหลายคน

cats

สำหรับ PIPPIN ที่ตัวเอกของเรื่องซึ่งเป็นบทหนักที่ต้องปรับเปลี่ยนอารมณ์ตลอดเวลา ทั้งการสงสัย ตามหา หมดหวัง อารมณ์รัก แต่น้องนักศึกษาก็ทำได้อย่างดี รวมถึงตัวละครอื่นๆทุกตัว เช่น แคทเทอรีน คุณย่า กษัตริย์ชาลส์ ตัวเล่าที่ออกมาตลอดเรื่องเก่งมาก หมู่มวลที่ร้องคอรัสและแดนซ์ทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมทั้งการวางบล็อกกิ้งและแอคติ้ง ต้องปรบมือให้กับโคโรกราฟเลย แต่สิ่งที่ควรพัฒนาต่อสำหรับนักแสดง Cast นี้คือด้าน Vocal เพราะ PIPPIN เป็นมิวสิคัลที่เพลงเกี่ยวกับอารมณ์เยอะจึงทำให้เสียงบางช่วงไม่นิ่งและเหมือนพยายามปีนเพื่อให้ถึงเสียงสูง ส่วนการโซโล่ของทุกคนทำได้ในระดับดีระดับกลางๆ ซึ่งหากจะเอาดีด้านมิวสิคัล ฝึกเทคนิคการร้องมากกว่านี้จะกลายเป็นมิวสิคัลที่เป๊ะมาก

อีกนิดนึงที่สำคัญมากๆ คือการคุมSound ของวงดนตรี ความหนักเบาของเสียงบางช่วงวงดนตรี เล่นดังกว่าเสียงร้องทั้งๆที่เป็นฉากโซโล่ของตัวละคร กลายเป็นว่าทั้งนักแสดง นักดนตรีแข่งกันโซโล่ เห็นข้อเสนอแนะเยอะอย่างนี้ แต่ภาพรวมของ PIPPIN อยู่ในระดับเกณฑ์ดีมากเลย ชอบหลายๆ ฉาก หลายๆเพลง เช่น เพลง No time at all,Love Song แต่ฉากที่อยากลุกขึ้นปรบมือให้เลยคือฉากสวิงกิ้งในเพลง With You,ฉาก Finale/Corner of the Sky ที่เร้าอารมณ์คนดูและบีบตัวละคร PIPPIN ในตอนท้าย จนถึงตอนนี้เพลง Corner of the sky ภาษาไทย ยังติดหูอยู่เลย “ธาราจะงามเมื่อคราที่รินไหล “

สุดท้ายพอละครจบก็ทึ่งเหมือนกันที่นักศึกษาทำละครได้ดีในระดับนี้ การจัดการทั้งเบื้องหน้า เบื้องหลัง ทุกส่วนทุกทีมเก่งมาก เชื่อว่าทั้งทีมงานและนักแสดงจะก้าวเข้าสู่วงการละครเวทีอาชีพ ได้อย่างมีคุณภาพแน่นอน

 *** ปล.ชอบCastของ PIPPINมากที่สุด เก่งมากจริงๆนะ

cats2

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s